Jak wyznaczyć okres, z którego koszty podlegają rekompensacie za wydłużenie

Zaktualizowano: 17 sty

W przypadku gdy straty spowodowane przez wydłużenie kontraktu podlegają rekompensacie, często punktem sporu jest wyznaczenie „okresu trwania projektu”, z którego podsumowane koszty ustanowią wartość rekompensaty.


[Zasada] Straty podlegające rekompensacie powinny być spowodowane/związane z przewinieniem/ryzykiem uprawniającym do niej.

Publikacje i standardy generalizując wskazują, że rekompensacie podlegają straty z okresu opóźnienia.


[Prosty przypadek] Prostym przykładem zastosowania tej zasady jest przypadek, w którym wystąpiło nagłe wstrzymanie budowy. Kadra zarządzająca budową wraz z zapleczem oczekuje na wznowienie prac, a ich koszt stanowi bezpośrednio wynikłą stratę. W takim przypadku należna rekompensata, zgodnie z zasadą generalną, odpowiada kosztom ponoszonym w okresie opóźnienia.


[Koszty odsunięte w czasie] W praktyce występuje wiele wyjątków, w których „generalizacja” opisywana w standardach nie uwzględniłaby całkowitej należnej rekompensaty. Jednym z takich wyjątków jest przypadek gdy straty są odsunięte w czasie względem opóźnienia.

Przykład mogą stanowić straty wykonawcy zobowiązanego do realizacji projektowania i budowy, który doświadczył opóźnień projektowych. Jeżeli taki wykonawca zakontraktował kadrę na czas budowy z odpowiednim wyprzedzeniem, a opóźnienia projektowe odsuną rozpoczęcie budowy w czasie – straty podlegające rekompensacie powstaną w przyszłości tj. od momentu zaangażowania tej kadry do momentu faktycznego rozpoczęcia budowy.

[Zdarzenie opóźniające, a opóźnienie] Należy mieć na uwadze, że występujące zdarzenie opóźniające (np. wstrzymanie prac) nie musi bezpośrednio odpowiadać opóźnieniu realizacji budowy. Zdarzenia uprawniające do rekompensaty mogą tylko częściowo, lub w cale nie wpływać na czas realizacji projektu. W takim przypadku należy zwrócić uwagę na fakt, że straty powstają w okresie w jakim występuje faktyczny wpływ na projekt.


[Wiele zdarzeń] W praktyce występują przypadki, w których wskazanie dokładnego okresu powstawania strat jest problematyczne. Przykładem może być wielokrotnie zakłócana realizacja – o ile umiemy precyzyjnie wyznaczyć długość trwania opóźnienia, o tyle problematyczne jest jednoznaczne wskazanie w których konkretnie dniach wystąpiło to opóźnienie.

W takim przypadku praktykuje się wskazanie dodatkowych nakładów na podstawie porównania na podstawie harmonogramu, zasobów przewidzianych pierwotnym planem z rzeczywistym zaangażowaniem.


[Częsty błąd – odsunięcie okresu podsumowania kosztów na ostatnią część projektu] Często spotykamy się z propozycjami, aby ewentualną rekompensatę za wydłużenie wyznaczyć na podstawie kosztów, które zostaną odnotowane w okresie po upływie umownego czasu realizacji projektu - do czasu rzeczywistego zakończenia projektu. Takie propozycje mogą być motywowane faktem, że w zamykających etapach realizacji ponosi się mniejsze koszty niż w intensywniejszym środkowym okresie realizacji. Za takimi propozycjami może przemawiać chęć odsunięcia rozstrzygnięcia roszczenia w czasie. Należy zaznaczyć, że wartość kosztów wyznaczanych na podstawie końcowego okresu realizacji, zwykle nie ma żadnego związku z wielkością strat spowodowanych przez opóźnienia występujące w trakcie realizacji.

109 wyświetleń0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie